ШБ 4.10.21

апаш́йама̄нах̣ са тада̄тата̄йинам̇
маха̄-мр̣дхе кан̃чана ма̄навоттамах̣
пурӣм̇ дидр̣кшанн апи на̄виш́ад двиша̄м̇
на ма̄йина̄м̇ веда чикӣршитам̇ джанах̣

Перевод

Дхрува Махараджа, лучший из людей, убедившись, что на поле брани не осталось ни одного вооруженного воина якшей, решил было посмотреть город Алакапури, но потом подумал: «Кто знает, что замыслили эти кудесники якши?»

TEXT 21

apaśyamānaḥ sa tadātatāyinaṁ
mahā-mṛdhe kañcana mānavottamaḥ
purīṁ didṛkṣann api nāviśad dviṣāṁ
na māyināṁ veda cikīrṣitaṁ janaḥ

Перевод

Dhruva Mahārāja, the best of human beings, observed that in that great battlefield not one of the opposing soldiers was left standing with proper weapons. He then desired to see the city of Alakāpurī, but he thought to himself, “No one knows the plans of the mystic Yakṣas.”