ш́рӣ-ш́ука ува̄ча
там̇ вӣкшйа кр̣ша̄нучарам̇ враджа-стрийах̣
праламба-ба̄хум̇ нава-кан̃джа-лочанам
пӣта̄мбарам̇ пушкара-ма̄линам̇ ласан-
мукха̄равиндам̇ паримр̣шт̣а-кун̣д̣алам
су-висмита̄х̣ ко ’йам апӣвйа-дарш́анах̣
куташ́ ча касйа̄чйута-веша-бхӯшан̣ах̣
ити сма сарва̄х̣ париваврур утсука̄с
там уттамах̣-ш́лока-пада̄мбуджа̄ш́райам
там̇ вӣкшйа кр̣ша̄нучарам̇ враджа-стрийах̣
праламба-ба̄хум̇ нава-кан̃джа-лочанам
пӣта̄мбарам̇ пушкара-ма̄линам̇ ласан-
мукха̄равиндам̇ паримр̣шт̣а-кун̣д̣алам
су-висмита̄х̣ ко ’йам апӣвйа-дарш́анах̣
куташ́ ча касйа̄чйута-веша-бхӯшан̣ах̣
ити сма сарва̄х̣ париваврур утсука̄с
там уттамах̣-ш́лока-пада̄мбуджа̄ш́райам
Перевод
Шукадева Госвами сказал: Увидев перед собой слугу Господа Кришны, чьи руки были длинны, а глаза напоминали лепестки только что распустившегося лотоса, юные обитательницы Враджа очень удивились. Он был облачен в желтые одежды, а лицо его, подобное лотосу, сияло, отражая блеск полированных золотых серег. «Кто этот прекрасный юноша? — спрашивали друг друга гопи. — Откуда он и кому служит? На нем одежда и украшения Кришны!» С этими словами гопи окружили Уддхаву, прибежищем которого были лотосные стопы Господа Уттамашлоки, Шри Кришны.
Параллельный английский текст не найден
ш́рӣ-ш́ука ува̄ча
там̇ вӣкшйа кр̣ша̄нучарам̇ враджа-стрийах̣
праламба-ба̄хум̇ нава-кан̃джа-лочанам
пӣта̄мбарам̇ пушкара-ма̄линам̇ ласан-
мукха̄равиндам̇ паримр̣шт̣а-кун̣д̣алам
су-висмита̄х̣ ко ’йам апӣвйа-дарш́анах̣
куташ́ ча касйа̄чйута-веша-бхӯшан̣ах̣
ити сма сарва̄х̣ париваврур утсука̄с
там уттамах̣-ш́лока-пада̄мбуджа̄ш́райам
там̇ вӣкшйа кр̣ша̄нучарам̇ враджа-стрийах̣
праламба-ба̄хум̇ нава-кан̃джа-лочанам
пӣта̄мбарам̇ пушкара-ма̄линам̇ ласан-
мукха̄равиндам̇ паримр̣шт̣а-кун̣д̣алам
су-висмита̄х̣ ко ’йам апӣвйа-дарш́анах̣
куташ́ ча касйа̄чйута-веша-бхӯшан̣ах̣
ити сма сарва̄х̣ париваврур утсука̄с
там уттамах̣-ш́лока-пада̄мбуджа̄ш́райам
Перевод
Шукадева Госвами сказал: Увидев перед собой слугу Господа Кришны, чьи руки были длинны, а глаза напоминали лепестки только что распустившегося лотоса, юные обитательницы Враджа очень удивились. Он был облачен в желтые одежды, а лицо его, подобное лотосу, сияло, отражая блеск полированных золотых серег. «Кто этот прекрасный юноша? — спрашивали друг друга гопи. — Откуда он и кому служит? На нем одежда и украшения Кришны!» С этими словами гопи окружили Уддхаву, прибежищем которого были лотосные стопы Господа Уттамашлоки, Шри Кришны.