Текст 159
вр̣нда̄ванам̇ дивйа-лата̄-парӣтам̇
лата̄ш́ ча пушпа-спхурита̄гра-бха̄джах̣
пушпа̄н̣и ча спхӣта-мадху-врата̄ни
мадху-врата̄ш́ ча ш́рути-ха̄ри-гӣта̄х̣
лата̄ш́ ча пушпа-спхурита̄гра-бха̄джах̣
пушпа̄н̣и ча спхӣта-мадху-врата̄ни
мадху-врата̄ш́ ча ш́рути-ха̄ри-гӣта̄х̣
Перевод
„Дорогой друг, только посмотри, сколько в этом лесу под названием Вриндаван трансцендентных деревьев и лиан. Кусты и лианы усыпаны цветами, и вокруг них вьются опьяненные шмели, гудение которых ласкает слух больше, чем звуки ведических гимнов“.
Комментарий
Этот стих из «Видагдха-Мадхавы» (1.24) произносит Господь Баларама, обращаясь к Своему другу Шридаме.