ШБ 8.7.17

ШБ 8.7.17

мегха-ш́йа̄мах̣ канака-паридхих̣ карн̣а-видйота-видйун
мӯрдхни бхра̄джад-вилулита-качах̣ сраг-дхаро ракта-нетрах̣
джаитраир дорбхир джагад-абхайа-даир дандаш́ӯкам̇ гр̣хӣтва̄
матхнан матхна̄ пратигирир ива̄ш́обхата̄тхо дхр̣та̄дрих̣

Перевод

Господь появился, как грозовая туча. На нем были желтые одежды, серьги в ушах сверкали, как молнии, а волосы свободно ниспадали на плечи. Его украшала гирлянда, а глаза Его были красноватыми. Своими славными, могучими руками, дарующими бесстрашие всему миру, Он взялся за Васуки и стал пахтать океан, пользуясь Мандарой как мутовкой. Поглощенный этим пахтаньем, Господь походил на живописную гору Индранилу.