ШБ 10.57.35-36
пӯджайитва̄бхибха̄шйаинам̇
катхайитва̄ прийа̄х̣ катха̄х̣
виджн̃ата̄кхила-читта джн̃ах̣
смайама̄на ува̄ча ха
нану да̄на-пате нйастас
твайй а̄сте ш́атадханвана̄
сйамантако маних̣ ш́рӣма̄н
видитах̣ пӯрвам эва нах̣
катхайитва̄ прийа̄х̣ катха̄х̣
виджн̃ата̄кхила-читта джн̃ах̣
смайама̄на ува̄ча ха
нану да̄на-пате нйастас
твайй а̄сте ш́атадханвана̄
сйамантако маних̣ ш́рӣма̄н
видитах̣ пӯрвам эва нах̣
Перевод
Господь Кришна наедине тепло поприветствовал Акруру и оказал ему должное почтение. Затем всеведущий Господь, прекрасно зная, что происходит в сердце Акруры, улыбнулся и сказал ему: «О величайший из щедрых людей, ясно, что Шатадханва оставил тебе приносящий богатства камень Сьямантака и что этот камень до сих пор у тебя. Нам было известно об этом с самого начала».
Комментарий
То, как Господь Кришна обращается здесь с Акрурой, доказывает, что тот — великий преданный Господа.