TEXT 10

udāplutaṁ viśvam idaṁ tadāsīd
yan nidrayāmīlita-dṛṅ nyamīlayat
ahīndra-talpe ’dhiśayāna ekaḥ
kṛta-kṣaṇaḥ svātma-ratau nirīhaḥ

Перевод

At that time when the three worlds were submerged in water, Garbhodakaśāyī Viṣṇu was alone, lying on His bedstead, the great snake Ananta, and although He appeared to be in slumber in His own internal potency, free from the action of the external energy, His eyes were not completely closed.
The Lord is eternally enjoying transcendental bliss by His internal potency, whereas the external potency is suspended during the time of the dissolution of the cosmic manifestation.

ШБ 3.8.10

уда̄плутам̇ виш́вам идам̇ тада̄сӣд
йан нидрайа̄мӣлита-др̣н̇ нйамӣлайат
ахӣндра-талпе ’дхиш́айа̄на эках̣
кр̣та-кшан̣ах̣ сва̄тма-ратау нирӣхах̣

Перевод

Когда все три мира были покрыты водой, не существовало никого, кроме Гарбходакашайи Вишну, который покоился на Своем ложе — великом змее Ананте. Он как будто дремал, погруженный в Свою внутреннюю энергию, а Его внешняя энергия пребывала в бездействии. При этом глаза Господа оставались слегка приоткрытыми.
Господь черпает вечное трансцендентное блаженство в Своей внутренней энергии, а Его внешняя энергия во время уничтожения материального космоса пребывает в бездействии.